— Spilliaert | 2022
Lisa Spilliaert

In Spilliaert onderzoekt filmmaker Lisa Spilliaert haar bloedverwantschap met de bekende Belgische kunstenaar Léon Spilliaert (1881-1946). Is zij door deze verwantschap, die fictief kan zijn of niet, voorbestemd voor een kunstenaarsleven? Wordt artistiek talent genetisch overgedragen?

Ze onthult zichzelf als een rappend, fanatiek genealoog die de oorsprong van haar artistieke identiteit onderzoekt.

​

Lisa Spilliaert bezoekt archieven en musea, en schetst een beeld van de hopeloze zoektocht naar documenten en aanwijzingen over haar oorsprong. Uiteindelijk belandt ze middenin haar genealogische fantasieën, vertegenwoordigd in een keramisch sculpturaal familieboompje ontworpen en gemaakt door haar zus Clara. In het Centrum voor Genealogie in Oostende probeert de protagonist haar verwantschap te onderbouwen met certificaten en registers.

​

Spilliaert-specialist Anne Adriaens-Pannier introduceert kort de historische figuur van Léon Spilliaert (1881-1946) en zijn leven in Oostende, zijn bijzondere persoonlijkheid, zijn speciale relatie met de stad Oostende en de zee, zijn artistieke werk en, natuurlijk, zijn uitmuntende oeuvre.

Een afstammeling van Léon Spilliaert, die ervoor kiest anoniem te blijven, deelt zijn herinneringen en zijn persoonlijke relatie met het oeuvre van zijn overgrootvader. Nogmaals rijst de vraag naar het verschil tussen echte herinneringen en retrospectief geconstrueerde betekenis.

​

De narratieve structuur van Spilliaert is aaneengeschakeld door een aantal rapgedichten, uitgevoerd door Lisa Spilliaert. Door deze vorm te kiezen, onthult ze parallellen en contrasten tussen de vrije identiteitconstructie in rapmuziek en de strikt gereguleerde structuur van genealogie.

​

Al deze elementen culmineren in een vreemde ontmoeting tussen Lisa en Léon Spilliaert, waarbij de absurditeit van de verlangens die op het verleden worden geprojecteerd, wordt ondermijnd.