— Danae | 2013
Koen Theys

In zijn video-installatie DANAE stelt Koen Theys een collage samen van amateurbeelden van anonieme vrouwen die bezig zijn met ‘twerken’ – een hedendaagse dansvorm die wordt gekenmerkt door ritmische heupbewegingen en intense lichaamsbewegingen, vaak in een lage hurkende houding.
 
Dit materiaal, dat in overvloed op het internet te vinden is, verwijst naar een fenomeen waarbij deze vrouwen in staat lijken te zijn om uitsluitend via hun webcam met de buitenwereld te communiceren. Theys trekt een provocerende parallel tussen dit moderne isolement en de Griekse mythe van Danae, een thema dat kunstenaars door de kunstgeschiedenis heen heeft gefascineerd.
 
Volgens de mythe sloot Danae's vader, Acrisius – gewaarschuwd door een orakel dat Danae's toekomstige zoon hem op een dag zou doden – haar op om te voorkomen dat ze een kind zou krijgen. Zeus trotseerde echter de beperkingen van de stervelingen en drong haar cel binnen in de vorm van licht en gouden regen, waarmee hij thema's als penetratie en het goddelijke in gevangenschap opriep.
​
Theys herinterpreteert de mythe door het licht in de amateurclips zo te bewerken dat het op suggestieve wijze de kamers van de vrouwen binnenstroomt via ramen, televisies of computerschermen. Deze manipulatie creëert een symbolische resonantie, die verwijst naar een verlangen naar verbinding dat de grenzen van deze digitale omheiningen overstijgt. Elke clip lijkt een poging om de aandacht van de wereld te trekken, maar het medium zelf transformeert dit paradoxaal genoeg in een weergave van isolatie en kwetsbaarheid. Gezichten blijven verborgen, wat de onpersoonlijke aard van de lichamen in onderdanige, repetitieve gebaren onderstreept, terwijl de banale interieurs – appartementen in de buitenwijken met een ingetogen inrichting – weinig onthullen over het leven dat zich daarbinnen afspeelt.
 
Theys' kadrering neemt de afstand van een sociologisch onderzoek aan en transformeert de verzamelde beelden tot een lyrische, verontrustende reflectie op de mensheid, als een soort die zowel verloren als verontrustend insect-achtig is en een nieuw postindustrieel ritueel uitvoert bij gebrek aan echte verbinding.